Waarmee? Met mezelf en die eeuwige twijfel, de wisselwerking tussen opwinding en teleurstelling, met de plannen die niet uit mijn handen komen en de stroom informatie die mijn logisch nadenken blokkeert!
Het gevoel van onrust en tegelijkertijd de dikke deken van vermoeidheid die om mijn schouders hangt en mij in mijn bewegingsvrijheid beperkt. De frustratie over mijn gebrek aan kracht om mijn ideeën van de grond te liften en de eenzaamheid die ik soms diep van binnen voel.
Ik kan er geen vinger op leggen, maar ik voel mij vrij binnen een omheining. Het is net of ik heen en weer stuiter tussen muren, alsof ik een squashballetje ben dat liever carrière had gemaakt als tennisbal. Tegelijkertijd ben ik boos op mezelf omdat ik de muren er zelf heb geplaatst. Door mijn onzekerheid durf ik niet buiten het hokje te treden en heb ik mezelf teveel grenzen opgelegd.
Mijn angst voor het onbekende heeft mij aan banden gelegd. Waar mijn plannen verder uitstrekken dan mijn beperkingen, fluit ik mezelf steeds terug als er gevaar dreigt. Is dit gevaar er daadwerkelijk of beeld ik mij in dat ik bang moet zijn? Ben ik bang voor de buitenwereld of ben ik bang voor mezelf? Ben ik bang om af te gaan en is mijn angst wel gegrond?
Ik weet het niet en word af en toe gek van mezelf! Ik wil mijn levenslust terug en weer voelen wat ik vroeger voelde. Geen angst voor het onbekende en weer gewoon het brutale meisje zijn dat onbevangen de wereld ontdekte.
Waar ik mezelf heb overtroffen en mijn onzekerheden heb overwonnen, heb ik mijn leven een nieuwe wending gegeven door mijn passie te volgen. De drijfkracht achter deze passie is zo sterk dat ik soms vergeet wie ik ben en wat mijn beperkingen zijn. Met mijn blik ver vooruit in de richting van mijn doelen, stuiter ik tegen de zijwanden van de tunnel die ik heb gecreëerd.
Ik moet een manier vinden om de twijfel over mijn eigen kunnen de baas te worden. Ik moet een vuist maken en vechten zoals ik dat eerder heb gedaan. Klaar met die onzekerheid en klaar met al die smoesjes om dingen niet te hoeven doen! Door het van me af te schrijven en mijn energie beter te verdelen, wil een uitweg zoeken en omoog stuiteren. Dan maar eventjes niet vooruit, maar de lucht in en mijn ogen openen voor alles wat ik vanaf deze hoogte boven de omheining uit kan zien.

fem
De kracht van mijn geest
PS. Met jouw naam in mijn volgende boek
? Klik dan hier en wordt aandeelhouder van mijn toekomst!